Добавлено (06 Апр 2010, 15:12)
---------------------------------------------
Մեր լեզուն մեր խիղճն է դա,
Սուրբ հացը մեր սեղանի,
Մեր հոգու կանչն է արդար
Ու համը մեր բերանի:

Մեր լեզուն ծուխն է մեր տան,
Մեր կշիռն աշխարհի մեջ,
Նա աղն է մեր ինքնության,
Էության խորհուրդը մեր:

Մեր լեզուն արյունն է մեր,
Արյունից ավելի տանկ,
Մեր բուրմունքն ու գույնն է մեր,
Մեր լեզուն մենք ենք որ կանք:

Նա պիտի մեր առաջին
Ու վերջին սերը լինի,
Ի՞նչ ունենք էլ աշխարհում,
Որ այսքան մերը լինի:

Համո Սահյան


Добавлено (26 Апр 2010, 02:13)
---------------------------------------------
Սակավ սրբություններ չունի մարդ արարածը, բայց, անկասկած, նրա սրբության սրբոցը մայրն է, այս պատճառով էլ ամենանվիրական բաները առնչում են մորը` Հայրենիքը կոչելով «մայր», լեզուն` «մայրենի» Ճիշտ է, պատահում են նաև «մոր ծիծ կտրողներ», բայց ընդհանրապես մայրը հարուցել ու հարուցում է անշահադետ հոգածություն, բոլորանվեր խնամք, բնաբուխ փայփայանք:
Իբրև մոր նայել և իբրև մոր են պահել իրենց մայրենի լեզուն հայ ժողովրդի մայրասեր ու մայրախնամ զավակները` սկսած Մաշտոցից ու մեր առաջին թարգմանիչներից մինչև Նարեկացի ու Շնորհալի, Դուրյան ու Րաֆֆի, Վարուժան ու Չարենց:

ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ

Добавлено (26 Апр 2010, 02:14)
---------------------------------------------
Զիս պահապան հրեշտակ հայ լեզվին կկոչեք.ուր էր թե ունենայի հրեշտակի մը թևերն ու թռիչքը,թռչեի հասնեի քաղաքե քաղաք,դռնե դուռ, և ամեն հայու սրտին մեջ հրդեհներ հանեի,հայ լեզուն սիրելու,գգվելու,անոր վրա գուրգուրելու:
ԱՐՍԵՆ ՂԱԶԻԿՅԱՆ

Добавлено (26 Апр 2010, 02:15)
---------------------------------------------
..Մեր մայրենի լեզուն ազգային պարտեզի վարդն է,առանց նրան մենք չունենք հրապույր,առանց մայրենի լեզվի մենք համարյա մեռած ենք:

ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ

Добавлено (27 Апр 2010, 23:43)
---------------------------------------------
Օգտվինք եվրոպական լեզուներու նորանոր ու թարմ արչտահայություններեն,բայց չմոռանանք գրաբարին հուռթի շտեմարաններեն օգտվիլ մանավանդ:Ինչու? մեր հացը գետին ձգենք ու մուրացիկ, ուրիշի հետևեն վազենք:
ՄԻՍԱՔ ՄԵԾԱՐԵՆՑ

Добавлено (27 Апр 2010, 23:46)
---------------------------------------------
Հայերենի հետ կրնա մրցել միայն հայերենը:
ՄԱՂԱՔԻԱ ՕՐՄԱՆՅԱՆ

Добавлено (24 Окт 2010, 00:37)
---------------------------------------------
Մեր լեզուն միայն մեզ չի պատկանում, այլ`աշխարհին: Նա միայն մեր սրբությունը չէ, այլ`մասունքը հանուր մարդկության...Այդ լեզվի խնամքը, նրա անղարտությունն ու պաշտպանությունը դրված է մեր վրա...

ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ